|
Wzorzec FCI nr 260
TOSA
KRAJ POCHODZENIA: Japonia.
DATA OPUBLIKOWANIA OBOWIĄZUJĄCEGO WZORCA: 09.12.1997.
PRZEZNACZENIE: Wcześniej pies bojowy, współcześnie pies stróżujący.
KLASYFIKACJA FCI: Grupa 2 Sznaucery, pinczery, molosy, szwajcarskie psy pasterskie i rasy pokrewne. Sekcja 2.1 Molosy, typ dogowaty. Nie podlegają próbom pracy.
KRÓTKI RYS HISTORYCZNY: Walki psów w Japonii maja długą historię, sięgającą XIV wieku. Efektem tak głęboko zakorzenionej tradycji jest Tosa, stworzony w oparciu o Shikoku-ken i rasy zachodnie. Od miejsca gdzie były hodowane, psy te nazywano czasami „Japońskimi Mastifami”. Z zachodnich ras, przy tworzeniu Tosa używane były Buldogi (1872), Mastify (1874), Wyżły Niemieckie (1876) i Dogi Niemieckie (1924).
Wszystkie one uczestniczyły w uszlachetnianiu rasy w podanej kolejności. Według niektórych relacji użyto także Bernardyny i Bullterriery, ale nie wiadomo kiedy tego dokonano. Wytrzymałość i instynkt walki, silnie zakorzenione cechy Tosa typowe dla mastifów, mogą wskazywać na wpływ tych ras.
WRAŻENIE OGÓLNE: Duży pies o majestatycznym usposobieniu i mocnej budowie. Pies o wiszących uszach, krótkowłosy, o graniastej kufie i o grubym u nasady, swobodnie opadającym ogonie.
USPOSOBIENIE: Nacechowane cierpliwością, opanowaniem, śmiałością i odwagą.
GŁOWA
MÓZGOCZASZKA: Czaszka: Szeroka. Stop: Dość wyraźny.
TRZEWIOCZASZKA: Nos: Duży i czarny. Kufa: Średniej długości. Grzbiet nosa prosty. Szczęki: Szczęka i żuchwa mocne. Zęby: Mocne, zgryz nożycowy. Oczy: Stosunkowo małe, ciemnobrązowe o pełnym godności wyrazie. Uszy: Stosunkowo małe, dość cienkie, osadzone na bokach czaszki, wiszące i przylegające do policzków.
SZYJA: Muskularna z podgardlem.
TUŁÓW: Kłąb: Wysoki. Grzbiet: Prosty i poziomy. Lędźwie: Szerokie i muskularne. Zad: W górnej części lekko wysklepiony. Klatka piersiowa: Szeroka i głęboka, żebra umiarkowanie wysklepione. Brzuch: Dobrze podciągnięty.
OGON: Gruby u nasady, zwężający się ku końcowi, opuszczony sięga do stawu skokowego.
KOŃCZYNY
KOŃCZYNY PRZEDNIE: Łopatki: Umiarkowanie skośne. Przedramię: Proste. Umiarkowanie długie i mocne. Nadgarstek: Mocny, nieznacznie nachylony w stosunku do podłoża.
KOŃCZYNY TYLNE: Bardzo dobrze umięśnione. Staw kolanowy i skokowy umiarkowanie kątowane, mocne. Łapy: Zwarte. Poduszki grube i elastyczne. Pazury twarde, preferowane ciemne.
CHODY: Energiczne i silne.
SZATA
WŁOS: Krótki, twardy i gęsty.
UMASZCZENIE: Czerwone, płowe, apricot, czarne, pręgowane. Dopuszczalne niewielkie białe znaczenia na piersi i łapach.
WIELKOŚĆ: Wysokość w kłębie: psy: minimum 60 cm, suki: minimum 55 cm .
WADY: Każde odstępstwo od wzorca należy traktować jako wadę. Jej ocena powinna być proporcjonalna do stopnia tego odstępstwa. • Cienki kościec. • Spiczasta kufa. • Niewielki przodozgryz lub tyłozgryz.
WADY DYSKWALIFIKUJĄCE: • Wyraźny przodozgryz lub tyłozgryz. • Bojaźliwość.
UWAGA: Psy muszą mieć dwa, normalnie rozwinięte jądra, w pełni usytuowane w mosznie.
|