Wzorzec FCI nr 41

---

---

SARPLANINAC
YUGOSLAVIAN SHEPHERD DOG SHARPLANINA, JUGOSLOVENSKI OVCARSKI PAS, SARPLANINAC

KRAJ POCHODZENIA: Macedonia/Jugosławia.

DATA OPUBLIKOWANIA OBOWIĄZUJĄCEGO WZORCA: 03.10.1980.

KLASYFIKACJA FCI: Grupa 2 Sznaucery, pinczery, molosy, szwajcarskie psy pasterskie i rasy pokrewne.
Sekcja 2.2 Molosy, typ górski.
Nie podlegają próbom pracy.

KRÓTKI RYS HISTORYCZNY: Owczarek Jugosłowiański Sarplaninac hodowany był od niepamiętnych czasów w poludniowo-wschodnim, górskim regionie Jugosławii. Nazwa rasy pochodzi od gór Szarplanin gdzie najliczniej występowała. Dzisiaj są hodowane w całym kraju. Rasę zarejestrowano w FCI w 1939 r. pod nr 41 i pod nazwą Owczarek irski. W 1957 Zgromadzenie FCI zaakceptowało propozycję Związku Kynologicznego Jugosławii zmiany nazwy rasy na Owczarek Jugosłowiański Sarplaninac. Pochodzenie rasy budzi wiele sporów. Wydaje się prawdopodobne że przybyła ona do Europy z Azji w trakcie wielkich migracji. Protoplaści rasy byli trzymani wyłącznie w tych częściach kraju gdzie hodowanie owiec było powszechne i gdzie ten pies spełniał swą pierwotną rolę obrońcy stad przed dzikimi zwierzętami.

WYGLĄD OGÓLNY I CECHY CHARAKTERYSTYCZNE:
Sarplaninac jest silnym, atletycznie zbudowanym, o mocnej kości psem, dobrze powyżej średniej wielkości. Pokryty gęstym, długim, trochę twardym włosem, tak że budowa jego ciała sprawia wrażenie zwartej. Jest psem o silnej budowie, zrównoważonym usposobieniu, dobrym temperamencie, łagodny, pewny siebie, o wysokim progu pobudliwości, nieprzekupny.
Wysokość w kłębie: Powinna przeciętnie wynosić u psów 62 cm, a u suk 58 cm.
Psy poniżej 56 cm i suki poniżej 54 cm podlegają dyskwalifikacji. Przeciętna masa ciała psa wynosi 35-45 kg, a suki 30-40 kg .
Długość tułowia: Powinna być trochę większa niż wysokość w kłębie; proporcje wynoszą w przybliżeniu (u psów 8:10, a u suk 10:12)

GŁOWA:
Głowa w stosunku do wielkości ciała jest proporcjonalna. Jej długość wynosi 25 cm co odpowiada około 40% wysokości w kłębie. Część mózgowia głowy jest trochę dłuższa niż kufa (proporcje powinny wynosić 57:43%), czaszka lekko wysklepiona, linia kufy prosta. Obie linie są w stosunku do siebie zbieżne.
Czoło (część mózgowia czaszki): szerokie; z dobrze zaznaczoną środkową bruzdą czoła, oglądane z góry i z boku łagodnie wysklepione i zaokrąglone w liniach. Guz potyliczny jest niewidoczny.
Stop: Słabo zaznaczony.
Kufa: Powinna być krótsza niż część mózgowia głowy, nasada szeroka i głęboka, stopniowo zwężająca się do nosa. Grzbiet nosa prosty i szeroki. Profil żuchwy przechodzi łukiem w linię prostą, rozbieżną do linii nosa.
Nos: Szeroki i czarny.
Fafle: Średniej grubości, przylegające; górne zachodzą w niewielkim stopniu na dolne. Wargi przylegające.
Szczęki/Zgryz/Zęby: Nożycowy, uzębienie kompletne.
Oczy: O kształcie migdałów, nigdy duże ani głęboko osadzone, ciemno lub jasno brązowe. Wyraz oczu spokojny, ale o przenikliwym spojrzeniu bez cienia strachu. Oprawa oczu i trzecia powieka powinny być czarne.
Uszy: Osadzone na linii łączącej czubek nosa i wewnętrzny kącik oka, lub też nieznacznie niżej, w kształcie litery „V”. Opadające i przylegające do policzków. Pokryte krótkim, gęstym włosem.

SZYJA: Linia górna szyi zawsze łagodnie wysklepiona lub prosta; linia dolna prosta. Szyja średniej długości, ale długie i gęste owłosienie sprawia wrażenie że szyja jest krótsza. Szeroka, głęboka i umięśniona, stanowi łagodne połączenie głowy z tułowiem. Noszona nieco powyżej linii grzbietu. Skóra na szyi gruba, bez podgardla. Włos gęsty, długi i twardy, tworzący kryzę na karku, sprawiającą wrażenie, że ta część ciała wydaje się być jeszcze szersza i głębsza.

TUŁÓW:

WRAŻENIE OGÓLNE: Górna linia horyzontalna lub lekko opadająca od kłębu do zadu. U psów wyhodowanych w górach przebudowany zad dopuszczalny, ale niepożądany. Tułów trochę dłuższy niż wysokość w kłębie.
Kłąb: Średnio zaznaczony, szeroki. Połączenie między szyją a kłębem mocne, a przejście łagodne.
Grzbiet: Prosty i szeroki, niezbyt długi. Lędźwie krótkie, szerokie i umięśnione.
Zad: Średniej długości, opadający i dobrze umięśniony.
Klatka piersiowa głęboka, sięgająca do łokci; średnio długa, o łagodnie wysklepionych
żebrach. Przedpiersie szerokie i dobrze umięśnione. Obwód klatki piersiowej powinien być co najmniej o 20% większy niż wysokość w kłębie.
Brzuch: Podciągnięty i umięśniony. Dolna linia wznosi się łagodnie ku tyłowi. Słabizna stosunkowo krótka, wyraźnie odgraniczona.

OGON: Długi, sięgający co najmniej do stawu skokowego. Ogon stanowi przedłużenie łagodnie opadającej linii zadu, zwęża się ku końcowi. Długi włos tworzy pióro. Noszony lekko zagięty w kształt szabli. Podekscytowany pies nosi ogon nawet powyżej linii grzbietu nieco bardziej zagięty.

KOŃCZYNY PRZEDNIE:

WRAŻENIE OGÓLNE: Oglądane w całości prosto ustawione, proporcjonalne w stosunku do tułowia. Łokcie na wysokości wynoszącej około 55% wysokości w kłębie. Poszczególne części kończyn przednich są proporcjonalne w stosunku do siebie jak i do tułowia. Łopatki: dostatecznie długie i szerokie, płaskie, ustawione skośnie, tworzą z linią poziomą kąt 65 stopni. Ramię ustawione bardziej skośnie niż łopatki, z linią poziomą tworzy kąt 55stopni. Kąt między ramieniem
a przedramieniem wynosi 145 stopni. Łokieć powinien być szeroki, nigdy wciśnięty lub odstawiony, jedynie nieznacznie odstający od klatki piersiowej.
Przedramię: proste, długie, o mocnym kośćcu, muskularne, z długim włosem na całej długości. Nadgarstek szeroki i mocny, ustawiony lekko skośnie.

 Łapy: silne, okrągłe, o zwartych, dobrze wysklepionych palcach. Pazury mocne i czarne.
Opuszki twarde, ale elastyczne, czarne.

KOŃCZYNY TYLNE: Oglądane z tyłu kończyny ustawione prosto i trochę szerzej niż przednie. Oglądane z boku również proste dobrze kątowane. Udo dobrze umięśnione, zaokrąglona muskulatura, skośnie ustawione, tworzy z linią poziomą kąt taki sam jak łopatki. Kąt stawu kolanowego trochę bardziej rozwarty niż stawu barkowego (około 125 stopni), kolano mocne i szerokie. Podudzie ustawione ukośnie, jest silne, o długich mięśniach; wyraźnych portkach.
Staw skokowy: Szeroki o dostatecznie rozwartym kącie( około 130 stopni). Śródstopie silne, trochę bardziej nachylone niż śródręcze. Wilcze pazury występują rzadko, muszą być usunięte.

CHODY: Krok powinien być długi i sprężysty. Pies porusza się najchętniej kłusem. W galopie jest trochę cięższy, ale skoki są długie, przestrzenne.

SKÓRA: Średniej grubości, sprężysta, ściśle przylegająca do ciała, bez fałd. Wszystkie widoczne błony śluzowe powinny być czarne lub ciemno pigmentowe.

SZATA: Głowa, uszy i przednie części kończyn pokryte są krótkim włosem. Na szyi, tylnych częściach kończyn i ogonie włos jest długi prawie prosty, czasami nieco szorstki. Pod długim włosem znajduje się krótszy, delikatniejszy, bardzo gęsty i obfity podszerstek. Włos na kłębie powinien być długości 10 do 12 cm; nie może być krótszy niż 7 cm .

MAŚĆ: Maść jednolita. Dopuszczalne wszelkie odcienie kolorów, od bieli do ciemno brązowego, prawie czarnego. Pożądane umaszczenie to stalowe i ciemnoszare. Łaciatość i białe znaczenia niedopuszczalne. Psy pigmentowane mogą mieć minimalne małe białe znaczenia na piersi i łapach, ale nie jest to pożądane. Na górnej części głowy, na szyi i tułowiu odcień jest ciemniejszy niż na pozostałych partiach ciała, na łapach staje się najjaśniejszy, (brudnoszary, wzg.
Żółtawy). Te przejście w jaśniejsze umaszczenie powinno być łagodne tak aby nie sprawiało wrażenia umaszczenia łaciatego.

MASA CIAŁA: Psy w kondycji użytkowej 35-45 kg; suki około 30-40 kg .

WADY:

LEKKIE WADY: Niedostateczna szerokość czaszki, zbyt długa kufa, szczęki zbyt ciężkie, klatka piersiowa niedostatecznie szeroka i głęboka, żebra zbyt płaskie lub zbyt wysklepione, jakiekolwiek odstępstwa od prawidłowej postawy kończyn, trochę krótszy włos (jednak z piórem); białe znaczenia na piersi i na łapach; trochę krótszy ogon; łapa zajęcza, jak także wszystkie drobne wady budowy ciała.

POWAŻNE WADY: Zbyt długa albo spiczasta kufa; wysoko osadzone uszy mało przylegające, zgryz cęgowy; zapadnięty grzbiet; ogon noszony na boku, budowa limfatyczna, inne poważne wady budowy ciała.

WADY DYSKWALIFIKUJĄCE: Brak przedtrzonowców; wyraźne zakłócenie proporcji między długością ciała i wysokością w kłębie; niedostateczna wysokość w kłębie, włos krótszy niż 7 cm; wyraźnie białe znaczenia i pręgowanie, brak pigmentu widocznych błon śluzowych i oprawy oczu; zjawiska świadczące o degeneracji, postawa kończyn kabłąkowata lub krowia, wrodzona krótkość
ogona lub jego brak; grzbiet silnie łękowaty i inne.

UWAGA: Psy muszą mieć dwa, normalnie rozwinięte jądra, w pełni usytuowane w mosznie.

---